Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Κυριακή των Βαΐων

Βυζαντινοί ΄Υμνοι της Κυριακής των Βαΐων
 
 
 

"Νυν αι Δυνάμεις" ...

"Νυν αι δυνάμεις"
Εργαστήρι Ψαλτικής
 

 Ο ύμνος "Νυν αι δυνάμεις των ουρανών..." που ψάλλεται αντί χερουβικού στις προηγιασμένες θείες λειτουργίες. 

Εδώ το μέλος του λαμπαδαρίου της αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννου Κλαδά, που ήκμασε προς το τέλος του δεκάτου τετάρτου αιώνα και τις αρχές του δεκάτου πέμπτου, ελαφρά παραλλαγμένο κατά την απόδοση του άρχοντα πρωτοψάλτη της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας Θρασύβουλου Στανίτσα.

Ψάλλει η βυζαντινή χορωδία Εργαστήρι Ψαλτικής υπό την διεύθυνση του κυρίου Αθανασίου Παϊβανά. Η ιστοσελίδα της χορωδίας είναι:
 
 

Ο Θάνατος


Η στάση μας απέναντι στη ζωή και το θάνατο
Η επιθυμία σας να ζήσετε είναι φυσική και δεν έχει τίποτε το εφάμαρτο. Ωστόσο η χριστιανική στάση απέναντι στη ζωή και το θάνατο είναι: «Ας γίνει το θέλημα του Κυρίου» (Πράξ. 21:14). Γιατί, όπως λέει ο απόστολος Παύλος, κανένας μας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας μας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του. Όταν ζούμε, ζούμε για τον Κύριο. Και όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Κύριο. Είτε, λοιπόν, ζούμε είτε πεθαίνουμε, σ’ Εκείνον ανήκουμε (Ρωμ. 14:7-8). Αυτή τη διάθεση πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας, διώχνοντας κάθε φόβο και κάθε ανησυχία.
“Πώς να παρουσιαστώ στον Κύριο, όταν πεθάνω;” αναρωτιέστε. Να παρουσιαστείτε έχοντας καθαριστεί από τις αμαρτίες σας με τη μετάνοια και την Εξομολόγηση, έχοντας λάβει το εφόδιο της αιώνιας ζωής, τα άχραντα Μυστήρια του Χριστού, έχοντας στο νου σας αγαθούς λογισμούς και στην καρδιά σας άγια αισθήματα -πίστη, ελπίδα, ταπείνωση, φόβο Θεού… Τα αισθήματα αυτά αντικαθιστούν όλα τα καλά έργα, που η αρρώστια δεν σας επιτρέπει να κάνετε.
 Πώς να αντιμετωπίζουμε το θάνατο των οικείων μας.
Η κόρη σας πέθανε. Αφού ξεχώριζε για την ευσέβεια και την καλοσύνη της, θα έπρεπε να λέτε: “Δόξα στ’ όνομα Σου, Κύριε, που την πήρες τόσο γρήγορα, για να μην απατηθεί από τους πειρασμούς και τις μάταιες απολαύσεις του κόσμου!”. Εσείς, απεναντίας, θρηνείτε και παραπονιέστε και βαρυγκωμάτε… Γιατί; Επειδή γλύτωσε από τα βάσανα της πρόσκαιρης τούτης ζωής και βρέθηκε στην αιώνια βασιλεία του Κυρίου; Θα ήταν, λοιπόν, καλύτερα να ζούσε μερικά χρόνια ακόμα, να σκλαβωνόταν στα πάθη και την αμαρτία -κάτι συνηθισμένο για τις κοπέλες της εποχής μας και μάλιστα τις όμορφες, όπως ήταν εκείνη- κι έτσι να έχανε την αιώνια ζωή; Τί σοφή μητέρα που είστε!
Λυπάστε επειδή η κόρη σας σώθηκε και δεν καταστράφηκε!
Η μνημόνευση των νεκρών.
Ρωτάτε, γιατί μνημονεύουμε τους «κεκοιμημένους». Γιατί έτσι διδαχθήκαμε από την αγία Εκκλησία μας. Γιατί έτσι παραλάβαμε από τους θεοφώτιστους και πνευματοφόρους πατέρες μας. Γιατί έτσι γινόταν και γίνεται σ’ όλους τους χριστιανικούς αιώνες, από την αποστολική εποχή μέχρι σήμερα. Άλλα το φιλοπερίεργο μυαλουδάκι μας θέλει να χώνεται παντού και να φωνάζει: Γιατί; Γιατί; Γιατί;… Ξέρετε τί του χρειάζεται; Να του δώσετε, με την ακράδαντη πίστη σας, ένα γερό χαστούκι και να το αναγκάσετε έτσι να σωπάσει!
Όσο για κείνον τον πολυτάραχο, που όλο τέτοια θέματα σκαλίζει, πέστε του θαρρετά: Άκου, ανόητε! Οι νεκροί ζουν. Και η επικοινωνία μας μαζί τους δεν έχει διακοπεί. Δεν προσευχόμαστε αδιάκριτα για όλους τους ζωντανούς αδελφούς μας χριστιανούς, ανεξάρτητα από την αρετή ή την κακία τους; Ε, λοιπόν, έτσι προσευχόμαστε και για όλους τους «κεκοιμημένους», ανεξάρτητα από το αν συναριθμήθηκαν -κάτι άγνωστο σ’ εμάς- με τους δικαίους ή με τους αδίκους. Η προσευχή μας γι’ αυτούς είναι εκδήλωση χριστιανικής αγάπης. Πριν από την τελική Κρίση, όσο ακόμα δεν έχουν χωριστεί τα «πρόβατα» από τα «ερίφια» (Ματθ. 25:33), όλοι οι πιστοί, ζωντανοί και «κεκοιμημένοι», αποτελούμε μία Εκκλησία. Και όλοι, ως μέλη του Σώματος του Χριστού, επικοινωνούμε αγαπητικά. Ο θάνατος δεν μας χωρίζει!
“Σε τί τους ωφελούν οι προσευχές μας, αφού έχει ήδη αποφασιστεί η κατάταξή τους είτε στον παράδεισο είτε στην κόλαση;”, αναρωτιέστε. Αλλά μέχρι τη γενική Κρίση, ο κολασμός μιας ψυχής δεν είναι οριστικά αποφασισμένος. Ώσπου ν’ αποφανθεί τότε τελεσίδικα ο μόνος Κριτής, κανέναν δεν μπορούμε να θεωρούμε τελειωτικά καταδικασμένο. Γι’ αυτό, ενισχυμένοι από την ελπίδα στην άπειρη ευσπλαχνία του Θεού, προσευχόμαστε σ’ Αυτόν να ελεήσει ακόμα κι εκείνους που πέθαναν μέσα στην ασέβεια.
“Επιτρέπεται η μνημόνευση των αλλόπιστων;”.
Όχι. Η άγια Εκκλησία μας δεν τους γνωρίζει, αφού δεν έγιναν ποτέ μέλη της, και γι’ αυτό δεν τους μνημονεύει. Βέβαια, προσεύχεται γενικά για την επιστροφή εκείνων που είναι ακόμα ζωντανοί. Μπορούμε, πάντως, στην ατομική μας προσευχή να παρακαλάμε το Θεό για τη σωτηρία επώνυμων, συγγενών και γνωστών, αλλόπιστων.
Πού βρίσκονται οι «κεκοιμημένοι» αμαρτωλοί;
Πού βρίσκονται οι ψυχές των αμαρτωλών που πέθαναν αμετανόητοι και ασυγχώρητοι;
Αμέσως μετά τον σωματικό θάνατο του ανθρώπου, είτε ενάρετου είτε αμαρτωλού, η ψυχή του υφίσταται τη λεγόμενη μερική-ατομική κρίση. Κρίνεται, δηλαδή, σε μια πρώτη φάση από το Θεό και στη συνέχεια τοποθετείται σ’ έναν υπεραισθητό χώρο, όπου, περιμένοντας την τελική και καθολική Κρίση, προγεύεται είτε την ευφροσύνη του παραδείσου, αν ήταν δίκαιη, είτε το βασανισμό της κολάσεως, αν ήταν αμαρτωλή και δεν μετανόησε ως την ώρα της εξόδου της από το σώμα. Περιορισμένες, λοιπόν, σ’ αυτόν το χώρο, τον καθορισμένο από τον Κύριο και γνωστό μόνο σ’ Αυτόν, οι ψυχές των αμετανόητων αμαρτωλών περιμένουν με τρόμο, φρίκη και οδύνη τη στιγμή της οριστικής τους καταδίκης.
(Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου, «Ο δρόμος της ζωής» -επιλογές-, Ι.Μ.Παρακλήτου)
 ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:http://www.pemptousia.gr/2

Η αφοσίωση σε όλο της το μεγαλείο...


Μια απίστευτη ιστορία που θυμίζει εκείνη του Χάτσικο, που είχε συγκινήσει όλον τον κόσμο με το να περιμένει, έως τον θάνατό του, το αφεντικό του, είναι αυτή που εκτυλίχθηκε και συνεχίζει να εκτυλίσσεται στο χωριό του Αγίου Θωμά στην Πρέβεζα.
Όλα ξεκίνησαν πριν λίγες μέρες όταν χάθηκε ένας αγαπητός άνθρωπος της τοπικής κοινωνίας από τον Αγ. Θωμά Πρέβεζας, ο Λάκης, όπως τον γνώριζαν πολλοί.
Για τον Λάκη, το ψάρεμα την περασμένη Τρίτη, ήταν το τελευταίο του αφού βρέθηκε νεκρός δίπλα στην βάρκα του στο λιμάνι του χωριού.
Ο άτυχος άντρας όμως είχε και μια άλλη αγάπη εκτός από το ψάρεμα.
Τα ζώα...
Έτσι συχνά τάιζε αδέσποτα σκυλιά που περιφέρονταν γύρω του στο λιμάνι όταν γύριζε από το ψάρεμα.
Μαζί με αυτά και ένα μικρό θηλυκό σκυλάκι, που πρόσφατα μάλιστα είχε γεννήσει.
Την Αβγόλα.
Την Αβγόλα ο Λάκης την φρόντιζε από μικρή, όπως περιγράψανε στο pamepreveza.gr με κάθε λεπτομέρεια οι συγγενείς του.
Όπου και να πήγαινε ο Λάκης, η Αβγόλα τον ακολουθούσε.
Τον ακολουθούσε στο λιμάνι και τον περίμενε να επιστρέψει από το ψάρεμα.
Τον ακολουθούσε στο καφενείο του χωριού και τον περίμενε έξω από αυτό.
Όλα ξεκίνησαν εκείνη την Τρίτη, όταν η Αβγόλα περίμενε με ανυπομονησία το αφεντικό της στην προβλήτα του λιμανιού, στο χωριό.
Μάταια όμως, ο Λάκης δεν είχε εμφανιστεί και έτσι η Αβγόλα στάθηκε δίπλα στην βάρκα του.
Η λύπη διαγράφονταν στο πρόσωπο του σκυλιού.
Όλες αυτές τις μέρες έως ότου η σωρός του άτυχου ψαρά φτάσει στο χωριό, αφού είχε μεταφερθεί στα Γιάννενα για νεκροψία, το ζώο ήταν ανήσυχο.
Τριγυρνούσε από εδώ και από εκεί, σαν κάτι να έψαχνε.
Μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που μπήκε στο σπίτι του Λάκη, κοίταζε για λίγο το κρεβάτι του και έφευγε.
Την μέρα της κηδείας, η Αβγόλα, μπήκε μέσα στην εκκλησία και μπροστά στα έκπληκτα μάτια όσων βρέθηκαν εκεί πήγε και έκατσε κάτω από το φέρετρο.
Εκεί η μικρή σκυλίτσα αποχαιρετούσε, ίσως, με τον δικό της βουβό τρόπο, τον άνθρωπο που την τάιζε.
Μάταιη ήταν η προσπάθεια κάποιων κυριών να την απομακρύνουν από την εκκλησία.
Η Αβγόλα επέστρεφε ξανά και ξανά και έπαιρνε την δική της θέση δίπλα στο αφεντικό της.
Ακόμα και όταν προσπάθησαν να την δέσουν έξω στο προαύλιο, μάλιστα με μια ζώνη του εκλιπόντος, έτσι ώστε να τον μυρίζει, η Αβγόλα κατάφερε να λυθεί.
Λύθηκε και ακολούθησε το αυτοκίνητο που μετέφερε την σoρό έως το νεκροταφείο.
Εκεί από ένα σημείο όπου έβλεπε τα πάντα κάθονταν και παρακολουθούσε.
Συνόδευε με τα λυπημένα της μάτια τον Λάκη στην τελευταία του κατοικία.
Και το συγκλονιστικό περιστατικό δεν άργησε να συμβεί…
Την ώρα που το φέρετρο έμπαινε στον τάφο η Αβγόλα πήδηξε μέσα και βρέθηκε στα χέρια του Λάκη, μπροστά στα έκπληκτα μάτια συγγενών και φίλων.
Κατάφεραν και την έβγαλαν, γεμίζοντας με μεγαλύτερη θλίψη συγγενείς και φίλους που βρέθηκαν εκεί.
Ακόμα και μετά, η Αβγόλα, δεν έπαψε να αναζητεί τον αφεντικό της…
Μέχρι και σήμερα.
Η θλίψη είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της και πλέον βρίσκει την αγάπη κοντά στους συγγενείς του άτυχου ψαρά...
Η αφοσίωση σε όλο της το μεγαλείο...
ΠΗΓΗ: http://www.agioritikovima.gr/koinοnika/20096-pidikse-mea-to

Εγκεφαλικό επεισόδιο


Πως μπορείς να διαγνώσεις σε 3 κινήσεις
ένα εγκεφαλικό επεισόδιο




Σε ένα μπάρμπεκιου μία γυναίκα σκόνταψε και έπεσε κάτω. Βεβαίωσε όλους ότι ήταν εντάξει (προσφέρθηκαν να καλέσουν ασθενοφόρο) και ότι απλά σκόνταψε σε κάποιο τούβλο εξαιτίας των καινούριων της παπουτσιών.
Αφού ανασκουμπώθηκε της έδωσαν ένα άλλο πιάτο με φαγητό. Παρά το γεγονός ότι η Ingrid φαινόταν λίγο ταραγμένη, συνέχισε να απολαμβάνει το υπόλοιπο της βραδιάς. Λίγο αργότερα ο σύζυγος της Ingrid τηλεφώνησε να ειδοποιήσει όλους ότι είχε πάει τη σύζυγό του στο νοσοκομείο (η Ingrid πέθανε στις 6 τα ξημερώματα).

Είχε υποστεί εγκεφαλικό στο μπάρμπεκιου και δεν στάθηκε δυνατό από κανέναν να το αντιληφθεί. Αν κάποιος είχε καταλάβει τα συμπτώματα ότι επρόκειτο για εγκεφαλικό ίσως η Ingrid να ήταν μαζί μας σήμερα.

Θα χρειαστείτε μόνο 1 λεπτό να διαβάσετε το παρακάτω. Ένας νευρολόγος είπε ότι εάν του φέρουν ένα θύμα εγκεφαλικού μέσα σε 3 ώρες μπορεί να αντιμετωπίσει τις επιδράσεις ενός εγκεφαλικού ... ολοκληρωτικά! Το κλειδί είναι να αναγνωρίσουμε, να διαγνώσουμε το εγκεφαλικό και να βρεθούμε κοντά στον ασθενή μέσα σε 3 ώρες.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ

Να θυμάστε τα '3' βήματα. Διαβάστε και μάθετε τα παρακάτω:
Καμιά φορά τα συμπτώματα ενός εγκεφαλικού είναι δύσκολο να αναγνωριστούν.

Δυστυχώς η έλλειψη επίγνωσης προκαλεί καταστροφή.
Το θύμα του εγκεφαλικού μπορεί να έχει υποστεί βλάβη εγκεφάλου ενώ οι άνθρωποι κοντά του δεν μπορούν να αντιληφθούν τα συμπτώματα του εγκεφαλικού.

Οι γιατροί λένε τώρα ότι οποιοσδήποτε, χωρίς ιατρική εκπαίδευση, μπορεί να αναγνωρίσει ένα εγκεφαλικό, ρωτώντας τον/ την να κάνει τις 3 ακόλουθες απλές ενέργειες:

1. Ζητήστε του / της ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙ

2. Ζητήστε του / της να ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ (ΜΠΡΑΤΣΑ )

3. Ζητήστε του / της ΝΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ (ΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ) π.χ. ....'Είναι μία ηλιόλουστη μέρα σήμερα'.

Εάν δεν μπορεί να κάνει οποιαδήποτε από τις 3 αυτές ενέργειες, καλέστε το 166 αμέσως και περιγράψτε τα συμπτώματα. Ανακαλύπτοντας ότι μία ομάδα από μη-ιατρικούς εθελοντές μπόρεσε να αναγνωρίσει αδυναμίες στο πρόσωπο, αδυναμίες στα χέρια και προβλήματα ομιλίας, οι ερευνητές παρακίνησαν το ευρύτερο κοινό να μάθουν αυτά τα 3 βήματα.
Παρουσίασαν τα συμπεράσματά τους στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης Εγκεφαλικών την περασμένη Παρασκευή. Η διάδοση και χρήση αυτού του τεστ θα μπορούσε να συντελέσει στην άμεση διάγνωση και θεραπεία ενός εγκεφαλικού και στην αποτροπή εγκεφαλικών βλαβών.

Ένας καρδιολόγος είπε ότι εάν καθένας που λαμβάνει αυτό το e-mail το στείλει σε 10 άτομα, τουλάχιστον μία ζωή θα σωθεί.

Μοιραστείτε τα παραπάνω με όσους φίλους μπορείτε, μπορείτε να σώσετε τις ζωές τους
 ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΠΑΤΜΙΟ":  Ευχαριστούμε θερμά την κα Μάνθα Γραμματίκα, για την αποστολή του ανωτέρω


Τὸ γλωσσικό… μνημόνιο


«Φωνάζω λληνικ κι οτε πο μ’ ποκρίνεται κανες»

δ. λύτης
γράφει ο Δημήτρης Νατσιός  Δάσκαλος Κιλκς

 
Στ πρτα χρόνια τς πανάστασης το 1821, στνθνοσυνέλευση τς Τροιζήνας συνέβη τ ξς περιστατικό.

Ο πληρεξούσιοι, πως λεγαν τότε τος βουλευτς το νεοσύστατου λληνικο κράτους, συνεδρίαζαν στ χωράφια κα τ περιβόλια, πως ο ρχαοι πρόγονοί μας.

λοι τους κάθονταν σταυροπόδι, κάτω στ χμα, καμόνον  Κολοκοτρώνης ταν σκαρφαλωμένος στὴ  διχάλα μίας λεμονις. Κάποτε, λοιπόν, θελαν νψηφίσουν να νομοσχέδιο κα μερικο πληρεξούσιοι πρότειναν ν κοπε στ κείμενο το νομοσχεδίου φράση «ν ατή».  Πρόεδρος τς Συνελεύσεως προσπαθοσε ν τος πείσει πς δν ταν σωστν περικοπον ο δύο ατς λέξεις,  φράση «ν ατή», γιατί θ λλοιωνόταν λο τ νόημα τοσχετικο ρθρου. Κάποια στιγμ δύο πληρεξούσιοι σηκώθηκαν ργισμένοι π τς «θέσεις» τους κα ρχισαν ν φωνάζουν πρς τ προεδρεο:

-    Ν κοπε τ «ν ατή». Ναί, ν κοπε.

-    Τ «ν ατ» ν κοπε πωσδήποτε,  λλος.

-    χι, δν κόβετε τ «ν ατ» κα  συνεδρίαση ξελισσόταν σ σύρραξη.

 Γέρος το Μορι λαγοκοιμόταν, φήνοντας τος λογιότατους νὰ...

ρίζουν, μ τν κατανόητη, γι’ ατόν, στεγν κα τυποποιημένη γλώσσα τους. κούγοντας μως τ λόγια κα τν φασαρία, πήδηξε μ’ να σάλτο κάτω π τν λεμονι κα πηγαίνοντας κατ’ εθείαν πρς τ προεδρεο, ξαλλος ρχισε ν ρωτ:

- Τίνος τ ατ θ κόψετε, ρ πατριτες;

- Τόσο μεγάλο γκλημα κανε  νθρωπος. Ντροπ μας λληνες. μες γωνιστήκαμε τόσα χρόνια γι ν διώξουμε τν τύραννο κα τώρα θ’ ρχίσουμε ν κόβουμε τ ατι το κοσμάκι;

Μέσα σ’ να πανδαιμόνιο π γέλια, χρειάστηκε ν πέμβει  Πρόεδρος, γι ν ξηγήσει στν Κολοκοτρώνη τι παρεξήγησε τ πράγματα. Στ τέλος, βέβαια, κατάλαβε κα  Κολοκοτρώνης τν γκάφα του κα τος επε χαμογελώντας:

 -! Καλ δα, δν εναι κα τίποτα σπουδαο, ρ γραμματιζούμενοι. Πς θέλετε ν καταλάβω, γὼ ὁ σκράπας, τς λληνικορες σας. Λέξεις κόψτε σες θέλετε, ατι μία φορ ν μν πειράξετε, γιατί θ ‘χουμε σχημα ξεμπερδέματα. Επα κι γ παλάβωσαν ο καλαμαράδες... Τί κόρακα μαθές.

 
Τ θυμήθηκα τ ραο περιστατικ π τν ζω το ρωα γι δύο λόγους. Πρτον, γιατί πάντοτε μ συγκινε  λόγος τν γωνιστν το Εκοσιένα κα φροντίζω τέτοια εθαλ κα μυρίπνοα νθη τς στορίας μας ν τ μοιράζομαι μ τος μαθητές μου καί, δεύτερον, γιατί κα σήμερα συνεχίζεται  τακτικ τν τότε πληρεξούσιων π τος τωρινούς... πληρεξουσιαστς (ν μου πιτρέπεται νεολογισμός). Χρησιμοποιον λέξεις  φράσεις καινοφανες ντικαθιστώντας παλις κα γνωστές, δυσάρεστες κα ποτρόπαιες.

να π τ πι οσιαστικ καθήκοντα τν ξουσιν, δίως στν σημερινή, μνημονιακ συγκυρία, συνίσταται στ ν βαπτίζουν, μ λαοφιλς λέξεις  οδέτερες  ν πινοον νέες, τ πράγματα πο ο λαο πεχθάνονται μ τ παλιά τους νόματα.  δύναμη τν λέξεων εναι τόσο μεγάλη, ποὺ ἀρκον ροι καλ πιλεγμένοι, γι ν τος κάνουν ν δεχτον τ πι μισητ κα καταστροφικπράγματα.

 
Παράδειγμα. φευρέθηκε μία τρισάθλια λέξη,  «κινητικότητα», γι ν καλύψει κα ν καρυκεύσει τν πεχθ λέξη πόλυση. Σ τέτοιες λέξεις εχε διαπρέψει τ ΠΑΣΟΚ, π νδρέα κυρίως. Χρησιμοποιοσε, λόγω δεοπενίας, λέξεις μ λαμπυρίζον περιτύλιγμα-νανέωση, νασυγκρότηση,λλαγή, μεταρρύθμιση- στς ποες, ἐὰν ξυνες τ κέλυφος κα τς ξεφλούδιζες, εσέπνεες τς ναθυμιάσεις πο κρυβαν. ( γενέθλιος βέβαια χρος ατο του γλωσσικο πονηρεύματος, εναι τ ΚΚΕ, πο διαμορφώθηκε π τ μέσα περίπου τς δεκαετίας το ’30.  γνωστ «ξύλινη γλώσσα»).

 
Ν παριθμήσω κα λλες τέτοιες λέξεις-πτώματα τυμπανιαίας ποφορς. Μνημόνιο ντ γιπροδοσία κα κποίηση τς πατρίδας, διαρθρωτικς λλαγές, εελιξία, ριζόντιες  κάθετες περικοπές, τ τρένο τς νάπτυξης, διεύρυνση τς φορολογικς βάσης, σότιμη συμμετοχ στβάρη, σχέδιο «Καλλικράτης», «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ», ξιολόγηση κα λοιπ κα λοιπά. Καί, πως προεπα, ν φαιρέσεις τ φανταχτ βερνίκι, κρύβονται δράματα, νθρώπινες τραγωδίες, δυστυχία, φρίκη κα γραμματοσύνη.

Στ σχολεο κολουθεται λλη τακτική, προαγωγς τς περιρρέουσας γλωσσίας. Πέραν το τι πουσιάζουν λέξεις δραες κα ψηλς-λευθερία, δικαιοσύνη, ξιοπρέπεια, ντιμότητα,ρωισμς-κυριαρχε περίπου ατ πο  Σεφέρης ποκαλοσε «ριστερ καθαρεύουσα». («Δοκιμές»). Μακροπερίοδες, δυσνόητες κα δυσανάπνευστες φράσεις, γονοι κα παναληπτικοπλατυασμοί, στερεότυπη μεγαλορρημοσύνη, σκήσεις γλωσσικς πο περβαίνουν τ λεξιλόγιο κα τν λικία τν παιδιν, γεγονός, πο ατιολογε τν παρξη βοηθημάτων π τν Α’ κιόλας Δημοτικο.

Παραπέμπω σ δύο κείμενα δυσνόητης κα νόητης γραφς, τ ποία περιέχονται σ βιβλία Γλώσσας, Δημοτικο κα Γυμνασίου. Τ πρτο εναι π τ βιβλίο Γλώσσας, τετράδιο ργασιν, Β’ Δημοτικο, β’ τεχος, σελ. 10.

« σκύλος πο δν ξερε ν γαβγίζει

Μία φορ κι ναν καιρ τανε νας σκύλος πο δν ξερε ν γαβγίζει. Δ γάβγιζε, δ νιαούριζε, δμουγκάνιζε, δ χλιμίντριζε, δν ξερε ν κάνει καμι φων ζώου. τανε να μοναδικ σκυλί, ποποις ξέρει πς κατέφτασε π ναν τόπο που δν πήρχανε σκυλιά. Τ διο δν καταλάβαινε πς το λειπε τίποτα. Ο λλοι το νοίξανε τ μάτια. Το λέγανε:

 σ δ γαβγίζεις;

ν ξέρω, εμαι ξένος.

-κου πάντηση! Δν τ ξέρεις πς τ σκυλι γαβγίζουν;

 σκύλος δν ξερε τί ν παντήσει. Δν ξερε μως ν γαβγίζει κι οτε ξερε πς ν μάθει».

(Τζιάνι Ροντάρι, «Παραμύθια γι ν σπτε κέφι», κδ. Κέδρος);

 
Τ δεύτερο, π τ «Κείμενο Νεοελληνικς Λογοτεχνίας», Γ’ Γυμνασίου, σελ. 71. ναφέρεται στος Φαναριτες κα τος Ρομαντικούς.

«Ο ρομαντικο προβάλλουν τ γ ς πέρτατο κφραστ ατο το κόσμου. Κύριο χαρακτηριστικό τους  διχασμένη τους συνείδηση νάμεσα στν ξεία κοινωνικ κριτικ κα τμελαγχολικ ποξένωση, νάμεσα στ σύμπραξη μ τ παναστατικ κινήματα τς ποχς καστν νία, πο δηγε στν ξιδανίκευση το πρόωρου θανάτου.

Στοιχεα κα θέματα π τ κλίμα το ερωπαϊκο ρομαντισμο παντον συχν στ ργο τν ποιητν τς πρώτης θηναϊκς ( φαναριώτικης) σχολς, τ χρονικ ρια τς ποία ρίζονταιπ τν δρυση το λληνικο κράτους ς τ 1880. στόσο, κα παρ τς σποραδικς μφανίσεις βυρωνικν ξάρσεων,  θηναϊκς ρομαντισμς χαρακτηρίζεται ξαρχς π τν πιδίωξη μορφικς πιμέλειας κα θεματικς επρέπειας τόσο, στε π πολλς πόψεις ν μοιάζει συγγενέστερος πρς τν ποιητική το νεοκλασικισμο πως χει ποστηριχτε, ν ποτελε μίαδιάζουσα «τοπικ» κδοχ ρομαντικο νεοκλασικισμο».

 
ρώτηση: βγαίνει νόημα π τ δύο κείμενα; Μπορεί να 7χρονο παιδ ν «ποκρυπτογραφήσει» τν κωφ κα λαλο σκύλο (πάρχουν σκυλι πο δν γαβγίζουν;  γνο),  νας 15χρονος τίς θολοκουλτουριάρικες τιποτολογίες το δεύτερου κειμένου;

 
νακεφαλαιώνοντας: π τν μία λλοίωση ννοιν, σαφες νεολογισμο κα πόκρυψη λέξεων, ο ποες εναι «σημαες» γώνων το λαο-λευθερία, θνικ ξιοπρέπεια κα νεξαρτησία-καὶ ἀπ τν λλη σύγχυση κα «γλωσσικ ποκολοκύνθωσις» (Καργάκος). Πο καταλήγουμε;

ς θυμηθομε -στν τραγικ περβολ της λλ κα στν δύναμη τς προφητείας της- τν περιγραφ τς μελλοντικς γλώσσας, τς «Νέας μιλίας» το ργουελ (μετάφρ. Ν.Μπάρτη, Κάκτος 1978, σ. 305-6):

«Στν ατοματισμ κα στν χρήστευση τς σκέψεως βοηθοσε κα τ γεγονς τι πρχε πολμικρ κλογ στς λέξεις. Τ λεξιλόγιο τς Νέας μιλίας, σ σύγκριση μ τ δικό μας, ταν πολμικρό, κα ναζητοσαν διαρκς καινούργιους τρόπους ν τ λιγοστέψουν πι πολύ.

 Νέα μιλία διέφερε πραγματικ π λες τς λλες γλσσες σ τοτο: κάθε χρόνο γινόταν πιφτωχ ντ ν μπλουτίζεται. Κάθε φαίρεση πο τς καναν, ταν κέρδος, γιατί σο λιγότερη εχέρεια χει κανες ν διαλέξει νάμεσα σ λέξεις, τόσο μικρότερος εναι  πειρασμς ν σκεφθε.

λπιζαν ν δημιουργήσουν τελικ μία μιλία πο θ βγαινε π τ λαρύγγι χωρς καμμισυμμετοχ το γκεφάλου».

"που γλώσσα πατρς" λέει  λύτης, πράγμα πικίνδυνο γι τς μνημονιακς νθρωποκάμπιες…..
ΠΗΓΗ:http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/